Veelgestelde vragen

Drinken van alcohol is schadelijk vanaf het allervroegste begin van de zwangerschap. Recent onderzoek wijst uit dat ook een kleine hoeveelheid alcohol schadelijk kan zijn voor de ongeboren vrucht. Lees meer bij de zwangerschap en gebruik van alcohol, tabak, drugs

Alcohol en borstvoeding
Als je borstvoeding geeft, moet je uitkijken met alcohol. De alcohol komt direct in de moedermelk. Bij één of twee glazen is er een verminderde productie van moedermelk en slaapt de baby minder diep. Wil je een glas alcohol drinken, dan kun je dit het beste ná het geven van de borstvoeding doen. Het lichaam doet er per standaardglas alcoholhoudende drank 1,5 uur over om de alcohol kwijt te raken. Bij 2 glazen is dat 3 uur etc. Als de alcohol is afgebroken zit het ook niet meer in de borstvoeding. Hou deze afbraaktijd in de gaten voordat je weer borstvoeding geeft.
Zie verder:

• website negenmaandenalcoholvrij.nl 

Teveel drinken veroorzaakt allerlei problemen. Maar iemand op zijn drankmisbruik aanspreken is lastig. Zeker als de persoon zelf volhoudt dat er niets aan de hand is. De reacties zijn vaak:

• Mijn vrienden (of collega’s) drinken veel meer
• Als ik wil, kan ik er zo mee stoppen
• Ik bepaal zelf wel wat veel drinken is

Een gesprek met een drinker, die niet wil erkennen dat hij of zij iets aan zijn drinkpatroon moet doen, leidt meestal tot ruzie en het gesprek levert niets op.

De reactie van de omgeving bestaat vaak uit het oplossen van al die dingen die misgaan, die in feite het gevolg zijn van het alcoholmisbruik. Op korte termijn lijkt het een oplossing, maar tegelijkertijd kan de drinker ook rustig doorgaan met drinken. En alle problemen waar hij door zijn drinken tegenaan loopt, worden door anderen opgevangen en opgelost.

Met andere woorden: door alles maar op te lossen, help je de drinker niet.

Een aantal tips:

• laat maar eens iets misgaan; op die manier ondervindt de drinker de nadelen aan den lijve
• hou de grote lijnen van de drinker in de gaten. Als er iets heel erg misgaat, kun je voor het meest noodzakelijke een helpende hand bieden
• maak duidelijk dat je er altijd bent als hij of zij over problemen wil praten
• geef duidelijk aan dat je samen naar een oplossing wilt zoeken, maar dat je er niet bent om de problemen die door het drinken ontstaan, op te lossen
• ruim geen lege flessen op, koop geen alcohol, zeg geen afspraken af
• ga een uit de hand gelopen ruzie niet sussen

Zie verder ook:

• de brochure Een drinker in huis
• informatie voor partners
• informatie over Gezin en verslaving  

Zelfhulp

• Er bestaat een zelfhulpgroep voor partners, de zogenaamde Al Anon. Op veel plaatsen in Nederland worden er groepsbijeenkomsten georganiseerd. Op de website kunt u zien in welke plaatsen er groepen actief zijn en wanneer ze bij elkaar komen.
• Er is ook een zelfhulpgroep voor kinderen van drinkende ouders, de Alateen. Contact via telefoon: (0346) 56 45 41.
• Voor zowel jonge als volwassen kinderen de zelfhulp-website Drankjewel.

Cursussen

• Doe-praat groepen, cursus voor kinderen/jongeren
• Cursus Gezin aan bod, een trainingsprogramma voor gezinnen
• Onlinecursus voor kinderen vanaf 12 jaar: Survivalkid

Korsakov is een aandoening door langdurig alcoholmisbruik, waarbij een gedeelte van de hersenen is aangetast. Korsakovpatiënten lijden aan:

• geheugenverlies
• verlies van het vermogen iets nieuws te leren
• een gestoord begrip van tijd en plaats.

De naam Korsakov is afkomstig van de Russische arts Korsakov die rond 1887 artikelen schreef over het verband tussen langdurig alcoholgebruik en geheugenstoornissen.

Hoe kun je Korsakov krijgen?
Jarenlang teveel drinken kan, zeker in combinatie met een tekort aan vitamine B1, leiden tot onherstelbare hersenschade. Een tekort aan vitamine B1 ontstaat door een slecht eetpatroon en door een slechte opname van B1 in het lichaam. Overmatig alcoholgebruik leidt dikwijls tot een slecht voedingspatroon en het maakt de opname van vitamine B1 moeilijk doordat de organen zijn aangetast.

Hoe meer en hoe langer je drinkt, des te groter is de kans dat de hersenschade zich ontwikkelt tot uiteindelijk het syndroom van Korsakov. Door het hoge alcoholgebruik onder jonge mensen wordt de gemiddelde leeftijd lager. Het is bekend dat de jongste Korsakov-patiënten ongeveer 35 jaar oud zijn.

Hoe herken je het syndroom van Korsakov?
De verschijnselen van Korsakov lijken op die van dementie bij ouderen: 

• Aantasting van het korte termijngeheugen: moeite met het opnemen en onthouden van nieuwe informatie; informatie uit het verleden kun je echter wel onthouden.
• Desoriëntatie van tijd en plaats: je weet niet goed waar je bent en welke dag het is.   
• Last van angst- en paniekaanvallen. 
• Last van depressies.  
• Moeite met het maken van plannen, plannen uitvoeren en het in actie komen.

Omdat de intelligentie lang in tact blijft, is het moeilijk om een definitieve diagnose te stellen. De patiënt lijkt redelijk te kunnen praten en weet meestal zijn tekorten goed te verbergen. Pas als de patiënt geen kans meer ziet de sociale normen in stand te houden, blijkt hoe ernstig de patiënt er aan toe is.

De hersenen van mensen die lijden aan Korsakov zijn 10-15% gekrompen. Dit kun je zien op een hersenscan.

Kun je genezen van het Korsakov-syndroom?
Genezen is niet mogelijk want een beschadiging van de hersencellen is niet te herstellen en hersencellen worden ook niet opnieuw gemaakt. Ook medicijnen geven geen kans op genezing. Medicijnen kunnen helpen om andere gevolgen van alcoholmisbruik te bestrijden of om het gestoorde gedrag te beïnvloeden.
Slechts bij een klein percentage van de mensen bij wie Korsakov is vastgesteld, is er kans op een sterke verbetering of op volledig herstel. Dit is afhankelijk van de algemene conditie van die persoon en het stadium waarin de ziekte zich heeft ontwikkeld. Als iemand waarbij Korsakov is vastgesteld, stopt met drinken, is binnen een jaar duidelijk in hoeverre iemand hersteld. Na dit jaar is de toestand stabiel en is er geen verder herstel meer mogelijk is.

De grootste groep patiënten vertoont enige verbetering, maar houdt een gestoord tijdsgevoel.

Hoe wordt Korsakov behandeld?
In eerste instantie richt de medische zorg voor een Korsakov patiënt zich op: 

• hulp bij het stoppen met alcoholgebruik
• vitamine B injecties  
• gevarieerde voeding 
• behandeling van lichamelijke en psychiatrische klachten

Als er verbetering is en de lichamelijke functies weer stabiel zijn, richt de behandeling zich vervolgens op gedragsproblemen en de geheugenstoornissen.
Korsakovpatiënten kunnen behandeld en begeleid worden in een Korsakov-kliniek. Hier kun je via een Instelling voor Verslavingszorg geplaatst worden.

Hoe kun je Korsakov voorkomen?
Het spreekt vanzelf dat het niet drinken of matig drinken van alcohol Korsakov voorkomt. Maar ook bij zware drinkers kan het ontstaan van Korsakov in veel gevallen voorkomen worden als het tekort aan vitamine B1 op tijd wordt gesignaleerd, zodat extra B1 gegeven kan worden. Het eten van producten, die rijk zijn aan vitamine B1 draagt bij tot het voorkomen van Korsakov. B1 zit voornamelijk in volkorengraanproducten, varkensvlees en peulvruchten en in kleinere hoeveelheden in melk, groente en andere vleessoorten.

Het is tot nog toe niet met 100% zekerheid te zeggen of XTC schadelijk of onschadelijk is.

Als XTC gemaakt zou worden door de farmaceutische industrie zou de fabrikant, voordat hij met de productie begon, dergelijk onderzoek wel starten. Wellicht dat er dan op een gegeven moment een dosis vastgesteld kan worden die zonder risico ingenomen zou kunnen worden.

In Nederland is onderzoek gedaan naar eventuele hersenschade. De proefpersonen in dit onderzoek hadden allen veel XTC geslikt en bij hen werden stoornissen aangetoond in het geheugen en concentratie. Na dit onderzoek zijn twee vragen nog steeds onbeantwoord: kan schade ook al optreden bij matig gebruik en herstelt de schade zich weer als je met gebruik stopt? De Nederlandse onderzoekers zeggen dat je niet kunt uitsluiten dat ook één pil al schade oplevert. Er zijn echter onderzoekers die dit bestrijden. Op dit moment wordt nog steeds onderzoek gedaan.

Voorlopig moet je toch zeggen dat er eigenlijk geen veilige dosis is. Als je wilt gebruiken, kun je het risico dat je loopt wel beperken door zo min mogelijk te gebruiken. Alleen voor een speciale gelegenheid en zeker niet elk weekend.

Lees meer over XTC in het middelenoverzicht en bij de testservice van VNN.

Cocaïne (en heroïne) kun je op verschillende manieren gebruiken:  

Snuiven
'Gewone' cocaïne wordt voornamelijk gesnoven. Het poeder wordt daarvoor in een 'lijntje' gelegd en met behulp van een kokertje in de neus opgehaald. Het snuiven van een lijntje cocaïne heeft al na een paar minuten effect. Dat effect duurt ongeveer een half uur.

Basen
Roken kan wel, maar is niet efficiënt: een groot deel is verbrand voordat het in de longen komt.
Wanneer de cocaïne door een chemisch proces wordt bewerkt tot 'crack' of 'basecoke', dan geeft het roken ervan wel een optimaal effect. Het roken van crack of basecoke wordt 'basen' genoemd. De werking van cocaïne bij basen is snel en heftig, maar het effect is na een minuut of tien alweer verdwenen.

Chinezen
Bij chinezen wordt de cocaïne op een stukje aluminiumfolie gelegd en verhit. De vrijkomende dampen worden door een kokertje opgezogen en komen zo rechtstreeks in de longen terecht.

Zie voor meer informatie cocaineinfo, een website voor gebruikers van basecoke.

De eerste stap die je moet zetten is je overtuigende besluit om je cocaïnegebruik de rug toe te keren en niet meer gebruiken.
 
Cokegebruik is vaak gekoppeld aan uitgaan in het weekend. Je begint in de loop van de week al naar het weekend te verlangen.
Een besluit om je gebruik te stoppen zal bijvoorbeeld ook kunnen betekenen dat je moet besluiten niet meer te gaan stappen. En misschien zul je nog meer veranderingen in je leefstijl moeten doorvoeren, zodat je gemakkelijker de gevoelens van verlangen kunt  onderdrukken.
 
Om te kijken in hoeverre je door je gebruik in de problemen aan het raken bent, kun je een zelftest doen. De test helpt je in te schatten hoe het met je gebruik is gesteld. Hou verder het volgende in de gaten:

• Cocaïne maakt je onverschillig, je lijkt alles aan te kunnen. Na de uitwerking kun je je echter schuldig en depressief voelen. Een en ander heeft weinig te maken met je persoonlijkheid, maar veeleer met de werking en nawerking van cocaïne.
• Cocaïne laat je in stemmingen heen en weer schieten van het ene uiterste in het andere. Het ene moment kun je alles aan, het volgende voel je je huilerig en tot niets in staat. Ook die stemmingswisselingen hebben meer met het middel te maken dan met je persoonlijkheid: ze zullen voor een groot deel in de eerste drie dagen na je stoppen verdwijnen. Na ongeveer een maand zal je stemming in het algemeen stabiel zijn en zul je je veel beter voelen. In deze periode is terugvallen in gebruik wel een risico. 
• Cocaïne kan geestelijk een zeer sterk verlangen naar het middel veroorzaken. De stof op zich is niet zozeer verslavend, wel kan je aan de effecten van gebruik zeer verslaafd raken met nare bijverschijnselen zoals jaloerse dwanggedachten,  onbeheersbare zenuwtrekjes of overdreven seksuele verlangens.

Er is een verband tussen cocaïnegebruik en alcoholgebruik. Als je je voorneemt je coke gebruik te stoppen kan na een of twee glazen bier, of een andere alcoholische consumptie, het verlangen naar cocaïne al onweerstaanbaar worden. Wanneer je werkelijk wilt stoppen, kun je beter ook niet drinken!

In Nederland zijn er in iedere regio instellingen voor verslavingszorg. Hier kan iedereen terecht met alcohol-, drugs en gokproblemen. In Friesland, Drenthe en Groningen is dat Verslavingszorg Noord Nederland (VNN).

Voor de openingstijden en telefoonnummers zie bij VNN in de buurt. Woont u niet in een van de drie noordelijke provincies, kijk dan bij de dichtstbijzijnde verslavingszorginstelling.

Naast deze professionele hulp zijn er ook zelfhulpgroepen voor gokkers en partners. In deze groepen praten gokkers met elkaar en steunen elkaar om te stoppen. Ze zijn verenigd in de AGOG, de Stichting Anonieme Gokkers Omgeving Gokkers.

Lees meer over gokken, het herkennen van gokproblemen en het omgaan met gokproblemen.

Onderzoek naar relatie pokeren en gokken
Het spelen van poker is erg populair, vooral onder jongeren. Is poker een onschuldig spelletje of brengt het spel risico’s met zich mee? Om meer duidelijkheid te krijgen heeft Tactus Verslavingszorg in samenwerking met de Universiteit Twente onderzoek gedaan naar de mogelijke relatie tussen poker en problematisch gokken. Dit is het eerste onderzoek waarin deze relatie is onderzocht.

Maar liefst 11% van de respondenten behoort tot de categorie risicospelers en ondervindt problemen ten gevolge van het pokeren. Dit kan zich uiten in geldproblemen, ruzie, verzuim van werk/studie en schuldgevoelens. De overige 89% van de pokeraars behoort tot de categorie recreatieve spelers die pokeren voor het plezier en geen negatieve consequenties ondervinden ten gevolge van het spelen.

Als op populatieniveau ook 1 op de 10 spelers in de problemen komt door poker, dan kunnen we spreken van een fors probleem in Nederland. Vanwege een niet-representatieve steekproef mogen we deze aanname niet zomaar doen, maar dit eerste verkennende onderzoek geeft wel een indicatie van de omvang en ernst van de gevolgen van poker. Alleen een grootschalig, representatief onderzoek kan een schatting geven van de pokerpopulatie in Nederland en wordt door Tactus dan ook zeer aanbevolen.

Aangezien poker nog maar relatief kort wordt gespeeld onder het grote publiek, wordt toch met enige angst uitgekeken naar de ontwikkelingen in de komende jaren. Het lijkt er op dat het spelen van poker nog steeds populair is en het niet slechts een hype was van zeer korte duur. Als nu al blijkt dat 1-op-de-10 spelers problemen ervaart, wat betekent dat dan voor de toekomst? Van gokken en middelengebruik zoals cannabis en alcohol is bekend dat problemen zich pas na enkele jaren manifesteren. Het is dus niet ondenkbaar dat de risicogroep pokerspelers de komende jaren zal groeien.  

Profielschets risicospeler
Op basis van de onderzoeksbevindingen kan een profielschets worden gegeven van een risicovolle pokeraar. Een risicovolle pokeraar:

1. is man;
2. speelt al langer poker (meer dan 4 jaar);
3. speelt minstens 3 à 4 keer per week;
4. speelt voornamelijk op het internet;
5. speelt met hoge(re) inzetten;
6. speelt frequent cashgames (14 dagen per maand);
7. heeft een lage gedragscontrole;
8. speelt poker als afleiding en om negatieve emoties te verdringen;
9. staat minder stil bij mogelijke negatieve gevolgen van (te vaak) poker spelen.

Het onderzoek
De onderzoekspopulatie bestond uit 589 pokerspelers. Via regionale onderwijsinstellingen en via pokerfora werden respondenten benaderd voor het invullen van een digitale vragenlijst. Er is gebruik gemaakt van een convenience sample, waardoor de populatie geen representatieve steekproef vormt van pokerspelers in Nederland.  

Poker is een kansspel
Ondanks het feit dat je door oefening en ervaring beter kunt gaan pokeren, ziet de overheid poker als een kansspel. Bij een kansspel heb je weinig mogelijkheid het spel te beïnvloeden en bepaalt het lot grotendeels of je wint of verliest. Daarom valt poker onder de Wet op de Kanspelen. Sommige mensen raken de grip op het pokeren kwijt. Dit kan zich uiten in het verleggen van grenzen (met meer geld spelen, vaker spelen), het verlies terug willen winnen, afspraken vergeten en negatieve reacties uit de omgeving op het spelen van de pokeraar.

Als het pokerspel het leven van de pokeraar gaat beheersen, dan is het spelen van poker problematisch. Dit kan zich uiten in minderwaardigheidsgevoelens of verwaarlozing van de sociale contacten, maar ook in geldproblemen of slecht slapen. Het is dan belangrijk tijdig hulp in te schakelen en de problemen niet (nog) verder uit de hand te laten lopen.

Tips ter voorkoming van problematisch pokeren

• Stel jezelf een limiet, zowel wat betreft tijd als geld.
• Neem af en toe een pauze om afstand te nemen van het spel.
• Probeer niet je verlies terug te winnen.
• Speel niet onder invloed van alcohol of drugs.
• Speel voor het plezier, niet om negatieve gevoelens te verdringen.
• Wees alert op signalen die duiden op controleverlies.
• Onderken het kanselement van poker.

Bij gokken is er vooral sprake van geestelijke afhankelijkheid: een speler kan steeds sterker naar het gokken verlangen. Aan het einde van de school- of werkdag wordt de gokker bijvoorbeeld zenuwachtig of gejaagd. Zo’n speler wil zo snel mogelijk achter de gokkast staan. Een soort tolerantie kan ook optreden. De speler is meer tijd en geld aan het gokken kwijt. School, werk, hobby’s en vriendschappen gaan eronder lijden.

Bij stoppen met gokken kunnen ontwenningsverschijnselen ontstaan zoals hoofdpijn, vermoeidheid, trillingen of transpireren. Ook kunnen psychische klachten voorkomen zoals depressieve stemmingen, angsten, achterdocht, agressie, gevoelens van minderwaardigheid of schuld en soms zelfs zelfmoordgedachten.

Lees meer over het herkennen van gokproblemen.

Omdat de rook van hasj en wiet de luchtwegen sterk irriteert, kun je flink gaan hoesten tijdens het blowen. Vastzittende slijm komt hierdoor los. In zoverre lijkt het te kloppen, dat je longen worden gereinigd door het blowen.

Slijmvorming kan door verkoudheid ontstaan, maar heel vaak is de oorzaak het roken van hasj, wiet of tabak. Teer en andere schadelijke stoffen uit de rook van deze producten beschadigen namelijk de trilharen van de longen. De trilharen zorgen ervoor dat slijm op een natuurlijke wijze de luchtwegen verlaat. Daarom is het geen goed advies. Beter is om vervuiling van je longen te voorkomen.

Ja. De meeste artsen en specialisten in Nederland staan achter de mogelijkheid om cannabis voor te schrijven voor medische doeleinden. Hiervoor is op 17 maart 2003 de opiumwet gewijzigd, waarmee het kweken en verstrekken van cannabis op doktersrecept wettelijk is geregeld.

Er is (nog) geen afdoende bewijs dat cannabis een psychose kan veroorzaken bij mensen die geen psychotisch verleden en geen aanleg voor een psychose hebben. Feit is namelijk dat van alle, naar schatting 300.000 blowers die Nederland telt, slechts een heel klein percentage psychotisch wordt. Voor zover bekend zijn dat alleen de blowers die bewust of onbewust gevoelig blijken voor psychoses.

Over de vraag of cannabis een langdurige psychose (schizofrenie) kan veroorzaken zijn de onderzoekers het niet eens. Waar echter geen twijfel over bestaat is dat cannabisgebruik een psychose kan veroorzaken bij mensen die daar aanleg voor hebben en dat cannabis op zich een psychose kan verergeren. Ook bestaat geen twijfel over het feit dat bij mensen die een psychose gehad hebben de kans op terugval groot is, als zij weer gaan gebruiken.

Mensen die aanleg hebben voor psychoses of schizofrenie is het af te raden om cannabis te gebruiken. De kans dat cannabis een psychose opwekt of een terugval in een psychose veroorzaakt is groot.
Cannabis kan wel een tijdelijke acute cannabis-psychose veroorzaken. Deze acute maar tijdelijke psychose kan optreden na gebruik van een hoge dosis cannabis. Iemand kan ernstig verward raken, last krijgen van hallucinaties, angst en opwinding. Deze toestand komt niet vaak voor en is bijna altijd het gevolg van inname van grote hoeveelheden cannabis, vaak door het eten van space-cake. In de meeste gevallen treedt er herstel op zodra het lichaam voldoende THC heeft uitgescheiden. De verschijnselen van een acute psychose zijn niet blijvend en verdwijnen snel.

Volgens onderzoek naar cannabisgebruik bestaan er sterke aanwijzingen dat:

• Cannabisgebruikers met aanleg voor een psychose door blowen op een jongere leeftijd psychotisch worden.
• Cannabis een negatieve invloed heeft op het verloop van de psychose.
  Cannabisgebruikers die aan een psychose lijden sneller, heftiger en langduriger psychotisch worden.
• De medicijnen die psychotische patiënten moeten slikken, minder goed werken als iemand blowt. Tegelijkertijd worden de bijwerkingen van de medicijnen minder. Dit is vaak ook één van de redenen waarom geblowd wordt
• Terugval in een psychose vaker optreedt bij cannabisgebruikende patiënten dan bij niet-gebruikende patiënten.
• Cannabis door psychotische mensen vaak gebruikt wordt omdat ze bepaalde symptomen van de psychose verminderen.
• cannabis wordt gebruikt als een vorm van zelfmedicatie tegen angsten, met name sociale angsten zoals het moeilijk kunnen praten in gezelschap.
• Patiënten geven aan dat dat makkelijker ging áls ze blowden en ze zich ook beter voelden áls ze gerookt hadden.

Bron:
Jellinekcentrum Amsterdam, 2003

Gewenning kan snel optreden, bij slaapmedicatie al na twee weken.
Gewenning wil zeggen dat naarmate je het middel langer gebruikt, het effect kleiner wordt. Je hebt dus steeds meer nodig voor dezelfde werking. Een hogere dosering betekent echter ook dat je meer last hebt van bijwerkingen.

Het is ook mogelijk dat je verslaafd raakt aan kalmerings- of slaapmedicatie. Deze verslaving is zowel geestelijk (je denkt dat je niet meer zonder kunt) als lichamelijk (je lichaam protesteert als het middel niet wordt ingenomen, de zogenaamde onthoudingsverschijnselen). Deze verschijnselen kunnen al na zes weken optreden en ontstaan vooral bij mensen die dagelijks deze medicijnen gebruiken.

Gebruik deze middelen dus zorgvuldig; voor een korte periode en zo mogelijk niet vaker dan één of twee keer per week. Maanden- of jarenlang herhalingsrecepten halen is niet aan te raden.

Als je voor het eerst een recept hebt gehad van de huisarts, reken dan niet vanzelfsprekend op een herhalingsrecept. Als je vindt dat dit wel nodig is, praat dan eerst nog eens met de huisarts en bespreek samen wat mogelijke alternatieven zouden kunnen zijn.

Als je al langer slaap- of kalmeringsmedicijnen slikt, is het ook goed om een gesprek aan te gaan met de huisarts. Minderen of stoppen is namelijk na lange tijd van gebruik niet makkelijk. Plotseling stoppen kan de oude klachten in alle hevigheid terug doen keren. Door de lichamelijke afhankelijkheid kun je allerlei ontwenningsverschijnselen krijgen, zoals bijvoorbeeld trillen, hoofdpijn en zweten. Maar ook angst, nachtmerries en hallucinaties. Met de huisarts kun je een langzame afbouw afspreken.

Doping zijn stoffen of methoden die door sporters gebruikt worden om beter te kunnen presteren. Doping is strijdig met de ethiek van de sport. Het Internationaal Olympisch Comité hanteert (IOC) een lijst waarop de verboden stoffen staan. De meeste sportorganisaties hanteren deze lijst als uitgangspunt. In de wet wordt over doping niet gesproken. Wel valt een deel van de stoffen onder de opiumwet of onder de wet op de Geneesmiddelenvoorziening.

De lijst van het IOC bevat behalve verboden stoffen ook nog een serie stoffen waarvoor beperkingen gelden (de restrictiemiddelen), bijvoorbeeld alcohol en cannabis. Daarnaast bestaat de lijst ook nog uit een aantal verboden methoden (bijvoorbeeld methoden om dopingcontrole te manipuleren).

Voor meer informatie over doping, bel met de Doping Informatielijn van het Nederlands Centrum voor dopingvraagstukken (NeCeDo): Telefoon: 010 - 413 02 86 (iedere werkdag tussen 13.00 uur en 16.00 uur) of kijk op de site.

Reclassering betekent het begeleiden van mensen die in aanraking met Justitie zijn gekomen. Het doel van reclassering is het terugbrengen van de schade die door het plegen van een strafbaar feit (delict) is veroorzaakt. Schade bij individuele mensen of bij de maatschappij.
Een belangrijk onderdeel bij de begeleiding is om vast te stellen welke belangrijke omstandigheden hebben bijgedragen tot het plegen van het delict.

Verslavingsreclassering
Voor de verslavingsreclassering gaat het hierbij om overmatig middelengebruik. Niet alleen drugsgebruik. Alcoholmisbruik is minstens net zo’n belangrijke veroorzaker van delicten. Ook gokken leidt soms tot het plegen van een delict, meestal vanwege geldgebrek.

Strafrechtsproces
De reclassering speelt een rol in het strafrechtsproces. Zij informeert de rechterlijke macht over de achtergronden van de daders en kan voorstellen doen voor de verdere begeleiding. De rechtbank kan daarmee rekening houden bij het opleggen van de straf. Vaak wordt de reclassering belast met het toezicht houden op iemand die veroordeeld is. Een verdachte krijgt soms – als deze wil meewerken aan een begeleidingsplan – van de rechtbank de kans om te bewijzen het gedrag daadwerkelijk te veranderen. Dan wordt soms een voorwaardelijke straf opgelegd als stok achter de deur. Een voorwaardelijke straf betekent dat er wel een straf opgelegd wordt (bijvoorbeeld een gevangenisstraf) maar dat die pas werkelijk moet worden uitgezeten als iemand binnen de proeftijd weer in de fout gaat. Ook kunnen er voorwaarden gesteld worden zoals een opname in een verslavingskliniek.

Begeleidingsprogramma’s
De verslavingszorg heeft reclasseringstaken omdat zij als hulpverleningsinstelling tal van programma’s in huis heeft die speciaal voor mensen met verslavingsproblematiek ontwikkeld zijn. Voor meer informatie zie bij verslaving en justitie. De kans op het plegen van strafbare feiten wordt verminderd als mensen hun verslavingsproblemen onder controle hebben.

Geschiedenis
De reclassering is opgericht in 1823 als het Genootschap tot Zedelijke Verbetering der Gevangenen. In bijna twee eeuwen werd een ontwikkeling doorgemaakt van liefdadigheidsinstelling tot een professionele werksoort. In de jaren 1960 – ’70 fungeerde de reclassering als maatschappijkritische instelling, met als credo niet de delinquent is het probleem, maar de maatschappij. Inmiddels is de Reclassering een zakelijke organisatie. Als hoofdtaak heeft de Reclassering zich gesteld het verminderen van maatschappelijke overlast en het voorkomen van herhalingen van misdrijven.

Als ik word opgenomen, hoe lang ben ik dan opgesloten?
De term “opgesloten” is niet juist. In principe gaat het bij iedere opname om vrijwillige behandeling. Wij kunnen mensen niet dwingen; bovendien heeft de ervaring geleerd dat dwang doorgaans niet helpt om verslavingsproblemen aan te pakken. Als een opname op ontwennen is gericht is, kunnen we afspreken om een tijdje binnen te blijven, of om alleen in groepsverband en onder begeleiding naar buiten te gaan. We doen dat om mensen tegen zichzelf te beschermen en te helpen een moeilijke (ontwennings-)periode door te komen.
Verder verschilt de opnameduur per klinische behandeling, variërend van een aantal dagen tot een aantal maanden. Het is ook mogelijk de opnameduur individueel aan te passen.

Moet ik in één keer stoppen met gebruik?
De methode van ontgiften kan per gebruikt middel (en gebruikte hoeveelheid) verschillen. Als het om drinken van alcohol gaat, vragen we u om te stoppen met drinken. Als er heftige ontwenningsverschijnselen zijn, kan voor korte tijd medicatie voorgeschreven worden. Bij gebruik van andere middelen is het verstandig het gebruik af te bouwen of om een bepaalde periode een vervangend middel te gebruiken.

Wat moet ik de hele dag doen in de kliniek?
De klinieken hebben een dagprogramma, waaraan je deels groepsgewijs en deels individueel deelneemt. Het programma kan doorlopen tot in de avond. In het programma is er doorgaans ook tijd ingebouwd om eigen zaken te regelen. Als u niet aan het dagprogramma kan deelnemen, wordt er een alternatief besproken.

Wanneer is er bezoekuur?
De ene kliniek heeft een vast bezoekuur; bij een andere kliniek kan bezoek komen in overleg met de begeleiding. Vooral in het begin van een opname kan worden afgesproken te wachten met het ontvangen van bezoek. De reden hiervan is om zelf te wennen en tot rust te komen. En ook om de partner of familie rust te geven.
In de loop van de opname wordt geprobeerd om een van uw naasten bij de behandeling te betrekken. De partner kan worden uitgenodigd. Of er wordt (weer) contact met de kinderen gelegd, of met andere mensen die voor u belangrijk zijn.

Hoe groot zijn de slaapzalen?
In onze klinieken slapen meestal twee personen op een kamer. Als sprake is van speciale omstandigheden of als het medisch gezien noodzakelijk is, zijn er éénpersoonskamers beschikbaar.

Wat moet ik meenemen?
Het is goed om voorafgaand aan opname bij de kliniek te informeren wat nodig is. De klinieken hebben een folder, waarin de informatie staat vermeld. Deze folder krijgt u doorgaans ook van uw VNNhulpverlener
In het algemeen moet je meenemen:
• kleren, sportkleren, ondergoed
• wat zakgeld
• toiletartikelen (zonder alcohol)
• gegevens van de ziektenkostenverzekering.

Gelden er strenge regels?
In een kliniek zijn vanzelfsprekend omgangsregels. Verder worden er op het moment van opname in gezamenlijk overleg “behandel”afspraken gemaakt. Die afspraken hangen samen met het doel waarvoor je bent opgenomen. Het behandelprogramma dat samen met de cliënt wordt opgesteld, gaat er vanuit dat alleen de cliënt zelf kan zorgen dat er verandering plaats vindt.

Sta ik na de opname weer op straat?
Voor iedereen komt er het moment om de kliniek te verlaten. Het verschilt per kliniek en opnamedoel. VNN regelt de nazorg of het vervolg na de opname in de kliniek zo goed mogelijk. Dat kan door:
• een ambulant contact voort te zetten
• aan een groep blijven deelnemen
• een verwijzing naar begeleid wonen
• een andere opvangmogelijkheid
• opname in een andere kliniek.

Wat gebeurt er als ik na opname nog niet genezen ben?
Werken aan een verslavingsprobleem gaat met vallen en opstaan. Met cliënten die weggaan, spreken we doorgaans af wat te doen als het mis dreigt te gaan.  Als dat gebeurt, gaan we met elkaar na hoe terugval heeft plaatsgevonden en wat we kunnen doen om herhaling te voorkomen. Een nieuwe opname kan nodig zijn of een andere behandeling.

Kan ik vertrekken als ik na een paar dagen weer clean ben?
Dat kunt u doen, maar de opname is dan hoogstwaarschijnlijk zinloos geweest. Verslavings-problemen zijn niet alleen lichamelijk, maar het zit ook in gedrag, in emoties, de omgeving en in allerlei dagelijkse gewoontes. Als je alleen een paar dagen clean bent, red je het niet. Het is niet toevallig dat het woord slaaf in het woord verslaafd zit.
Maar als u denkt het tegendeel te kunnen bewijzen – u bent tenslotte vrijwillig bij ons opgenomen – kunt u inderdaad elk moment vertrekken.

Ik heb wel verslavingsproblemen maar wil  niet tussen zware alcoholisten of junkies te zitten
Verslavingsproblemen komen overal voor, in elke hoek van de maatschappij. De alcoholisten en drugsverslaafden van de straat, blijken in de kliniek ineens gewone mensen te zijn met hun eigen problemen en emoties. Je zult in elke kliniek verschillende mensen tegenkomen. Het is net zoals in de maatschappij in sportclubs, scholen, ziekenhuizen. Daar komen ook allerlei mensen samen die qua achtergrond van elkaar verschillen.

Verslavingszorg Noord Nederland heeft geen specifiek aanbod voor de behandeling van rookverslaving. Wij verwijzen door naar:

• hulp bij stoppen met roken
• de landelijke organisatie Stivoro
 

Het overwinnen van een verslaving kan een jarenlang proces zijn. Het betekent vaak dat je opnieuw inhoud moet geven aan je leven. De mate waarin dit haalbaar is, verschilt per persoon. Sommigen overwinnen hun verslaving en kunnen zonder het middel leven, anderen zullen met hun verslaving moeten leren omgaan.

Hoe langer je verslaafd bent, hoe lastiger het is om het patroon te doorbreken. En als je er eenmaal af bent, blijf je extra gevoelig voor het middel. Met andere woorden: je zit er zo weer aan vast. Een herkenbaar voorbeeld zijn de sigarettenrokers. Ook al ben je jaren van het roken af, één sigaretje kan ervoor zorgen dat je weer voor de bijl gaat en terugvalt in het oude rookgedrag. In sommige gevallen kunnen mensen leren om op een normale manier om te gaan (het zogenaamde sociale gebruik) met het middel waaraan ze verslaafd waren. Dit is soms een lastig proces.