“Er is zoveel te leren over verslaving”
- Categorie: Medewerkerverhaal
- Leestijd: ~2 minuten lezen
Willemijn hield altijd al van puzzelen én van het menselijk lichaam. Hoe mooi dat samenkomt in de functie van basisarts in de verslavingszorg, merkt ze nu dagelijks in de praktijk. “Verslaving lijkt een alleszeggend begrip, maar iedere cliënt heeft een eigen verhaal. Verslavingszorg is heel persoonlijk.”
In september 2018 startte Willemijn haar studie Geneeskunde in Groningen. Als ze haar coschappen begint is dat de bevestiging: “Ik kwam erachter dat patiënten zien precies is wat ik zo mooi vind aan geneeskunde.” Na haar studie werkt ze een jaar als huisartsassistente. “Ik had nog geen specialisatie voor ogen en wilde een breed beeld krijgen. Ik zocht iets met voldoende tijd voor de persoon, om juist de informatie te verzamelen die je nodig hebt voor het brede plaatje.”
Andere kijk op verslaving
Tijdens haar zoektocht naar een passende baan verdiept Willemijn zich al in verslaving. “Ik kreeg een andere kijk op verslaving. Het is niet terug te leiden naar één keuze of één moment. Er gaat juist veel aan een verslaving vooraf, vaak genesteld in het verleden. Ik werd me ervan bewust dat het iedereen kan gebeuren. De biopsychosociale context is enorm bepalend. Dat perspectief zag ik terug in de vacature van VNN. Dus vroeg ik of ik een dagje mee kon lopen en dat kon.”
Het persoonlijke contact en de gesprekken met cliënten sluiten goed aan op de verwachting en behoefte van Willemijn. “Ik sta heel dicht bij mensen. Aan de bel trekken en om hulp vragen is iets kwetsbaars. Verslavingszorg is heel persoonlijk, het grijpt in op alle levensgebieden. Het is mooi om te zien dat cliënten weer positieve dingen in het leven zien als ze vrij zijn van middelen. Na het stoppen komen er andere dingen bloot te liggen. Dit werk is menselijk en dus belangrijk: het gaat om iemands leven.”
"Het team is heel divers en dat geeft hele verschillende perspectieven. Iedereen kijkt vanuit zijn of haar discipline net anders, daar leer je veel van. Verslaving komt veel voor en verdient meer kennis en aandacht van artsen, óók als huisarts of psychiater."
Verdieping en multidisciplinair werken
De breedte van het artsenvak binnen de verslavingszorg is voor Willemijn een belangrijke drijfveer, evenals het werken in multidisciplinaire teams. “Het team is heel divers en dat geeft verschillende perspectieven. Iedereen kijkt vanuit zijn of haar discipline net anders, daar leer ik veel van. Ook zijn er intervisiemomenten met de andere basisartsen. Daar worden casussen besproken en is er aandacht voor de persoonlijke kant van het werk. Ik leer mezelf nieuwe vaardigheden aan en het team ziet mijn kwaliteiten. Dat maakt VNN voor mij een hele fijne plek om te groeien.”
Voor nu verdiept Willemijn zich nog volop in haar werk als basisarts. “Maar ik vind het mooi dat ik me binnen VNN verder zou kunnen ontwikkelen, bijvoorbeeld tot verslavingsarts. Er is zoveel te leren over verslaving.” Als het aan Willemijn ligt, mag verslaving ook buiten de verslavingszorg meer aandacht krijgen. “Verslaving komt veel voor en verdient meer kennis en aandacht van artsen, óók als huisarts of psychiater. Als je het niet eerder gezien hebt, herken je het niet. Terwijl het zo waardevol is om te weten hoe je dan kunt handelen. Elke kleine stap doet er toe, dus eerder je de juiste richting op gaat, hoe beter. Daarmee kun je echt iemands leven veranderen.”
Nieuwsgierig?
Basisarts in de verslavingszorg
Basisarts bij VNN: ‘De complexiteit boeit me’
