Ervaringsverhalen

Toen ze een keer liet vallen dat ze elke avond 2 tot 3 wijntjes drinkt haakte ik daar op in. Daar wilde ze eerst niks van weten. “Het is mijn moment van de dag… die paar wijntjes ‘s avonds”, zei ze stellig.

Tijdens de muziektherapie liet een cliënt van de VNN-kliniek in Heerenveen mij het lied “Come Alive” van Foo Fighters horen. Ik kende het wel maar had er nog niet eerder zo bewust naar geluisterd. Het lied beschrijft voor de cliënt hoe hij wegzakte in de alcohol, totdat hij op het punt kwam dat hij de noodzaak begon te zien dat het anders moest.

Wat op zijn elfde ooit begon als 'leuk computerspelletjes doen', groeide in de jaren daarna uit tot iets waar hij niet meer mee kon stoppen. “Het ging slecht met me, ik zat vaak meer dan twaalf uur per dag achter het scherm.”

Marian Goedhart werkt in een zogenaamd FACT-team. FACT staat voor Flexible Assertive Community Treatment. Het gaat hierbij om een behandeling en begeleiding van mensen met een ernstige psychiatrische aandoening (EPA). Naast problemen op psychiatrisch gebied is er veelal sprake van problemen op meerdere levensdomeinen.

Om hier te komen, moeten de meeste cliënten een gigantische drempel over. Als ze bellen ben ik de eerste persoon die ze spreken, als ze hier binnenkomen, ben ik de eerste die ze zien. Ik ben me daarvan bewust. Ik heb respect voor de mensen die hier komen.

Richard deed mee aan de training 'Stoppen met roken' bij VNN in Assen. Vanaf dag 1 heeft hij geen sigaret meer aangeraakt.

Sinds 2005 werk ik bij VNN. Tijdens de sollicitatie merkte ik al in een heel andere wereld te belanden dan de ggz. Het kwam in eerste instantie ‘softer’ over dan wat ik gewend was.

Voordat ik met VNN in aanraking kwam, was verslavingszorg een soort niemandsland voor me.

Een gezin, een huis en een baan, het leven lachte de nu 38-jarige Johan toe. Op een gegeven moment kreeg hij last van slaapproblemen.

Vorig jaar was ik er ineens klaar mee. Ik dronk zeker anderhalf fles wijn per dag. Veel te veel voor iemand van 1.58 meter en 56 kilo.

Gevraagd naar hoe allemaal begon, schetst hij een jochie met verslaafde ouders dat op zijn 7e al voor zichzelf en zijn jongere zusje moest zorgen en uit stelen ging om te kunnen eten. Vanaf zijn 13e ging Patrick experimenteren met drank en wiet, waar snel coke en heroïne bijkwamen.

“Toen ik mijn alcohol- en drugsgebruik onder controle had, wilde ik ook van mijn tabaksverslaving af. Ik wist dat dat alleen kans van slagen had als ik een commitment zou aangaan én een poos in een niet-rokers omgeving zou zijn.”