Het verhaal van Gerlof

Tien jaar geleden werkte Gerlof bij Mesdag in Groningen. Hij zat daar als sociotherapeut op een groep. “Ik wilde altijd al mensen helpen. Juist die specifieke, complexe doelgroep trok me erg aan.” Een medewerker van VNN met wie hij veel samenwerkte, vroeg of hij bij de nieuwe forensische polikliniek in Leeuwarden wilde komen werken. De diepgang en het één-op-één contact was reden voor Gerlof om dat aanbod aan te nemen. 

Onderliggende problematiek 

“Bij de forensische poli heb ik vijf jaar lang gepionierd. Het was een relatief nieuwe afdeling en we hebben met elkaar een heel stevig team neergezet. Wat ik mooi vind is dat we echt de moeilijke casussen aankonden en er hard aan hebben gewerkt om dat samen op te bouwen.” 

Ook was het voor Gerlof als professional een waardevolle periode. “Ik heb heel erg veel geleerd. Vanuit mijn eerdere werk kende ik het gedrag rondom een verslaving wel, maar bij VNN leerde ik de onderliggende problematiek kennen. Dat het een proces is om de in standhoudende factoren aan te pakken. Voorheen zag ik verslaving als de uitdaging, nu weet ik dat de meeste problemen juist daar ónder schuilgaan.” 

Het juiste moment 

Wel vraagt de forensische tak een lange adem. Je moet veel verdragen, de meeste cliënten zijn lang in zorg en zie je vaker dan eens terug. Na vijf jaar vraagt Gerlof zich af, ‘vraag ik nog wel de juiste dingen?’ Hij gaat op verkenning. Bij een hogeschool geeft hij een gastles forensisch werken, dat bevalt hem goed. Ook wordt hij vader en doorvoelt hij een bepaalde kwetsbaarheid die er eerder niet was. 

“De forensische poli werd groter, gevestigd, het pionierswerk zat er wel zo’n beetje op. Toen kwam er een vacature vrij op de afdeling Voorlichting & Preventie. Dus ging ik koffie drinken bij het preventieteam in Leeuwarden. Ik was enorm enthousiast, dit bleek voor mij precies het goede moment om deze overstap te maken. Elke dag is anders, maar nog steeds zet ik me elke dag in om mensen te helpen.” 

Vrijheid en verantwoordelijkheid 

Als preventiefunctionaris gaat Gerlof opnieuw in de opbouwmodus. Hij geeft trainingen, doet de testservice, voert adviesgesprekken én zet zich in als coördinator KOV (kinderen van ouders met een verslaving). Het professionaliseren van dit thema binnen VNN geeft hem veel energie. Van het structureren van overlegmomenten tot het opzetten van informatiemateriaal. 

“Mijn ideaalplaatje is dat KOV vanzelfsprekend wordt, ook binnen de expertise van alle collega’s. Het lukt me goed om anderen te enthousiasmeren, ook omdat ik zelf positief ben ingesteld. Ik geloof dat iedereen hier zit met de juiste intentie, we willen allemaal de best mogelijke zorg leveren. Dat gelijkwaardige karakter zie je terug op de werkvloer en in contact met cliënten. De combinatie van vrijheid en eigen verantwoordelijkheid in mijn dagelijkse werk, is voor mij de kracht van VNN.”