"Moeten is een no-go, het gaat om geduld"

Van voetbalveld naar jongerenwerk

Voordat Jesper aan zijn opleiding begon, stond hij voor een groot dilemma: blijven voetballen op hoog niveau of toch kiezen voor een studie? Het werd de SPH‑opleiding (Sociaal Pedagogisch Hulpverlener). Nu, jaren later, kan hij met overtuiging zeggen dat hij daar geen moment spijt van heeft gehad.

“In het begin is voetbal teamsport, maar hoe hoger je komt, hoe meer het een individualistische sport wordt. Zo zit ik niet in elkaar. Ik houd van de teamsport.”

De wens om met mensen in verbinding te staan was een belangrijke factor om in de hulpverlening te gaan. Na zijn opleiding begon Jesper bij VNN, in een wethouse. Dit was een woonvoorziening waar cliënten onder begeleiding verbleven en middelengebruik nog onderdeel was van hun dagelijkse realiteit. Jesper kwam vrij “groen” binnen, maar zag daar juist ook het voordeel van in:

“Ik weet dat dit groen binnenkomen ook een krachtbron is. Want ik vind het normaal dat je niet gebruikt. Ook na 13 jaar VNN vind ik dat nog steeds normaal.”

Het was een uitdagende omgeving, maar ook een leerzame. In die periode ontdekte hij dat zijn interesse steeds meer richting jongeren ging.

“Bij de jeugd is veel nog kneedbaar en flexibel. Het perspectief op een ander leven is groot. Je kunt samen stappen maken en mooie resultaten bereiken”. 
 

Moeten is een no-go

Sinds 2018 werkt Jesper als outreachend jongerenhulpverlener in Emmen. Hij werkt met jongeren tot 23 jaar – volgens hem een logische keuze, omdat je hersenen op je achttiende nog lang niet zijn uitontwikkeld. Hij is veel onderweg: naar scholen, sportverenigingen en hangplekken. Eigenlijk overal waar jongeren zijn. Ook BOA’s en jeugdagenten weten hem te vinden als ze signalen opvangen.

Het eerste gesprek gaat vrijwel nooit meteen over middelengebruik of verslaving. Het begint met contact maken en vertrouwen opbouwen. Geduld is daarin essentieel.

“Ik noem ergens dat ik mensen help die wat willen doen aan hun middelengebruik. Als de jongere er op dat moment niets mee wil, dan kun je alsnog een leuk gesprek hebben. Waardoor je misschien een relatie op kunt bouwen waardoor die jongere over drie of vier gesprekken misschien wel iets wil. Ze moeten van mij nooit iets. Moeten is een no‑go.”
 

Vertrouwd en afwisselend werken

Die manier van werken vraagt om vrijheid en die krijgt hij ook. Jesper is veel zelfstandig op pad en ervaart daarin veel ruimte voor eigen regie en vertrouwen vanuit VNN. Juist die ruimte maakt het werk voor hem aantrekkelijk. Het geeft hem de mogelijkheid om zijn werk op zijn eigen manier vorm te geven.

Die vrijheid reikt verder dan zijn functie alleen. Zo rolde Jesper in 2016 via vrienden in het vak van letselschadejurist. Inmiddels doet hij dit acht uur per week, naast zijn werk bij VNN. Het zorgt voor afwisseling en houdt hem scherp. Ook zijn liefde voor sport vond weer een plek om tot uiting te komen. Sinds 2017 presenteert hij een sportprogramma bij ZO!34, dat maandelijks wordt uitgezonden en zich richt op jongeren. 

Jesper moest ooit kiezen tussen topsport en “iets nuttigs gaan doen”. Inmiddels heeft hij al zijn interesses gecombineerd. Hij laat zien dat je zo misschien wel het beste presteert: als je werkt vanuit plezier.