''Je moet kijken naar de hele mens''
- Categorie: Medewerkerverhaal
- Leestijd: ~2 minuten lezen
Machteld Schrotenboer begon 11 jaar geleden als psychologie stagiaire bij de forensische polikliniek van VNN. In eerste instantie was het de forensische kant die haar trok. Maar gaandeweg is haar affiniteit met verslavingszorg ook enorm gegroeid. Inmiddels is werkt ze na een reis door verschillende afdelingen binnen VNN als GZ-psycholoog.
Opgegroeid
‘’Machteld: Het voelt echt als opgegroeid zijn bij VNN. Ik startte als stagiaire en ben nooit meer weggegaan. Er was ruimte om te groeien en vooral ook te ontdekken wat ik zelf graag wilde. In het begin was ik al heel blij dat ik ergens terecht kon en dat ik een leuke collegiale sfeer trof. Ik voelde me op een fijne manier opgenomen in het team. Toen ik eenmaal als basispsycholoog startte, had ik die basis dus al. Ik voelde me wel wat zekerder en ik had echt het gevoel van: hier ga ik werk van maken.’’
Meer leren
‘’Het voelde goed om aan de slag te gaan als basispsycholoog, wat in de praktijk betekent dat je werkt onder de vleugels van een GZ-psycholoog of regiebehandelaar. Ik deed ervaring op en kreeg steeds meer zin om meer te leren. Ik wilde bijvoorbeeld leren om zelf de lijnen uit te kunnen zetten en de plannen te maken. Zelf te kunnen beoordelen wat er nodig is. Die vrijheid zit in de rol van een GZ-psycholoog, daarom ben ik die opleiding gaan doen.’’
Reis door VNN
‘’Nu is het zo dat je een jaar van je opleiding tot GZ-psycholoog binnen je organisatie doet en een jaar erbuiten. In mijn tijd kon je beide jaren intern doen. In die periode heb ik een hele reis gemaakt door VNN en verschillende afdelingen leren kennen. Ik heb gewerkt bij de volwassenen polikliniek in Leeuwarden, de kliniek in Bolsterburen, de forensische kliniek De Ekenwaard en bij het FACT team volwassenen in Groningen, dat heet nu outreachende verslavingszorg. Behalve dat ik in de opleiding veel leerde, zag ik door die reis ook veel verschillende doelgroepen. Ik leerde veel over het verslavingsvak.’’
Onopvallend overhoop
‘’Anders dan bij forensische verslavingszorg draait het bij de reguliere kant echt om de hulpvraag en de veranderwens van de persoon zelf. Het maatschappelijke belang speelt ook wel, maar staat niet centraal. Door zo te werken heb ik meer geleerd over verslaving, het heeft mijn horizon verbreed. Bijvoorbeeld het feit dat verslaving ook heel onopvallend kan zijn en toch een leven overhoop kan halen. Zonder dat justitie in beeld hoeft te komen.’’
Visie op de mens
‘’Ik heb de kijk van VNN op de mens en op verslaving zo goed meegekregen en dat neem ik ook mee in mijn dagelijkse werk. Dat je echt kijkt naar de mensen en denkt: wat is nou de functie van het gebruik? Hoe werkt dat bij diegene en wat is voor hen belangrijk? En wat zijn de dingen die iemand wél kan? Al vroeg in mijn carrière kwam ik dit tegen in een overleg. Toen opperde een collega de vraag: waarom loopt deze client in de winter op slippers? Is er wel een basis, kunnen we wel iets van hem verwachten nu? Ik vond dat zo mooi, dat is me altijd bijgebleven. Je moet kijken naar de hele mens, niet alleen het behandelstuk.’’