''Als preventiefunctionaris leer je zonder oordeel te kijken''

Drama 

''Ik ben ooit opgeleid als dramadocent, maar ik had al snel door dat ik dat niet wilde worden. Ik vond het wel mooi om trainingen te geven en mensen concrete vaardigheden te laten ontwikkelen op het vlak van communicatie. Zo ging ik aan de slag voor een bedrijf dat sollicitatietrainingen verzorgde. Ik zocht vacatures als voorbeeld voor de training en zo kwam ik die van preventiefuctionaris bij VNN tegen. Ik probeerde die te matchen aan een passende deelnemer in mijn groep, maar ik bedacht me ineens dat het juist heel goed bij mijzelf zou passen!'' 

Stigma 

''Ik herkende mezelf in de vacature, waarin werd gesproken over trainingen geven en bezig gaan met het onderwijs. Maar toen ik begon met het schrijven van mijn sollicitatiebrief besefte ik pas echt dat ik een diepere affiniteit had met het onderwerp. Mijn vader had vroeger problemen met alcohol en is geholpen in een kliniek. Als kind heb ik dat meegekregen. Ik voelde nog steeds de wens om mensen te laten begrijpen hoe verslaving werkt, dat mensen zoals mijn vader niet simpelweg zwak zijn. Nu noemen we dat het stigma wegnemen. Die motivatie nam ik mee bij het starten van mijn nieuwe baan.'' 

Zonder oordeel 

''Mijn ervaring in het geven van trainingen kon ik meteen toepassen. Ik kon nog wel een boel leren over verslaving en de gevolgen daarvan. Zowel van mijn nieuwe collega's en van de doelgroep. Als preventiefunctionaris leer je bijvoorbeeld om zonder oordeel te kijken. En tegelijk zit er in je preventieboodschap vaak wel degelijk een norm of een advies. Het is een kunst om die balans te houden en toch zorgen dat je de ander bereikt.  Het helpt om jouw kennis neutraal over te dragen aan de ander. En om de juiste vragen te stellen. Waar zit de motivatie voor verandering en wanneer gaat het al een beetje beter?'' 

Ontwikkeling 

''Het werk van een preventiefunctionaris is over de jaren flink veranderd. Waar eerst veel focus lag op voorlichting in het onderwijs, begonnen we adviesgesprekken te bieden, rechtstreeks met de jongeren. Ook gesprekken met naasten kwamen erbij. Dat is nu een belangrijk onderdeel van ons werk, want verslaving heeft een groot systemisch component. Dit alles vroeg om nieuwe vaardigheden en ik heb mezelf in die tijd ook veel ontwikkeld. Ik begon bijvoorbeeld al snel met het geven van trainingen Motiverende Gespreksvoering en Oplossingsgericht Werken. Zowel extern als intern. Inmiddels ben ik ook met veel plezier intern begeleider.'' 

Passie 

''Ik heb altijd mijn passie kunnen volgen waardoor ik zelf met plezier naar mijn werk ga. Als intern begeleider help ik collega’s datzelfde te bereiken. Ik coach bijvoorbeeld collega’s die heftige dingen meekrijgen in hun werk in hoe ze dat op het werk kunnen laten, zodat het niet bij ze opstapelt. Of ik help ze uit te zoeken wat de volgende uitdaging kan zijn binnen hun werk waardoor ze zich kunnen ontwikkelen en voldoening blijven vinden. Dat kan een opleiding zijn, een neventaak, of misschien zelfs een switch van functie.''  

Team 

''Naast mijn uren als intern begeleider ben ik ook gewoon lid van een team. Ieder heeft hun eigen individuele werkzaamheden, maar je moet ook alles op kunnen pakken. En dat gebeurt ook. Bijvoorbeeld als iemand in het team moeilijke privé omstandigheden heeft, dan staat iedereen op en wordt het werk van die collega opgepakt. Bij het inwerken van nieuwe collega’s merk ik hoe iedereen open staat voor elkaar. Meekijken met elkaar en vragen stellen mag altijd en men staat voor elkaar klaar. Dat is heel fijn om onderdeel van te zijn.''